Twórczość Jego udokumentowane dzieła pochodzą z lat 1487-1511. Malował głównie obrazy religijne. Wyjątkiem jest monumentalny dyptyk przedstawiający historię niesprawiedliwego sędziego (Sprawiedliwość Kambyzesa). Niektóre tematy powtarzał w kilku wersjach (Odpoczynek podczas ucieczki do Egiptu, Maria karmiąca Dzieciątko papką mleczną, Maria z Dzieciątkiem wśród muzykujących aniołów). Pozostawał pod silnym wpływem mistrzów szkoły brugijskiej (Jan van Eyck, Petrus Christus, Hugo van der Goes, Hans Memling) oraz malarzy północnoniderlandzkich (Albert van Ouwater, Geertgen tot Sint Jans). Wzbogacił tę tradycję o silnie rozbudowany pejzaż, który w jego pracach nie był już tylko tłem, ale tworzył właściwe środowisko wydarzeń, budujące nastrój obrazu. Na rewersach skrzydeł tryptyku Narodzin namalował dwa pejzaże leśne, traktując je jako całkowicie niezależne tematy malarskie. Przejawiał zamiłowanie do szczegółów, stosował perspektywę powietrzną. Jego dzieła z dojrzałego okresu cechuje intensywny koloryt, monumentalne ujęcie kompozycji oraz powściągliwość uczuć. Oddziałało na niego również gandawsko-brugijskie iluminatorstwo książkowe. Jego uczniami byli m.in. Ambrosius Benson, Adriaen Isenbrant.
Wybrane dzieła