Historia Marcinkowo – wieś czynszowa założona przed 1422 r. przez Krzyżaków. Pierwotny edykt lokacyjny zaginął. Wieś wymieniona w dokumentach z lat 1437 i 1450. We wsi istniał młyn należący do zakonu krzyżackiego. Wskutek wojny trzynastoletniej (1454–1466) wieś została całkowicie zniszczona i wyludniona. Ponownie zniszczona w wojnie z lat 1519–1521. W 1536 r. wieś zamieszkana była przez Polaków i Niemców. Prawdopodobnie wieś składała się wówczas zaledwie z kilku gospodarstw, które z jakichś przyczyn wkrótce znowu opustoszały. W 1555 r. komornik z Szestna, Marcin Kaszten, otrzymał od tamtejszego starosty, Jerzego von Dibesa, pięć włók sołeckich na prawie magdeburskim, z obowiązkiem obsadzenia pozostałych 45 łanów czynszowych na obszarze między Mrągowem, Polską Wsią, majątkiem sorkwickim oraz lasem marcinkowskim. Wieś miała nazywać się Marcinkowem.
Około 1651 r. we wsi istniał folwark książęcy (drugi obok Szestna w tym starostwie) na 12 włókach, na którym odrabiało szarwark 50 chłopów z 5 sąsiednich wsi. Poza folwarkiem istniała jeszcze owczarnia w 1647 r. Według ustaleń W. Kętrzyńskiego w 1693 r. mieszkali tu już sami Polacy. W 1693 r. w Marcinowie istniała straż leśna, podlegająca pod Krutyń.