Tetracykliny dzielą się na związki o krótkim, wydłużonym i umiarkowanym okresie biologicznego półtrwania. Wszystkie wymienione powyżej antybiotyki mają podobny zakres działania, farmakokinetykę oraz podobną farmakodynamikę. Nie ma różnic w działaniu leczniczym, przeciwwskazaniach i działaniach niepożądanych. W około 45–50% wchłaniają się z przewodu pokarmowego. Tetracyklina znacznie lepiej od chlorotetracykliny i oksytetracykliny. Po 3–4 godzinach podana dawka osiąga maksymalne stężenie we krwi. Łatwo przenikają do tkanek, przenikają także przez barierę łożyskową do płodu. W 30–35% wiążą się z białkami krwi, a okres półtrwania wynosi około 8 godzin. Rozkładają się w organizmie, wydalane są głównie przez nerki oraz częściowo z żółcią. Postać niezmieniona w moczu wynosi około 20%.
półsyntetyczne doksycyklina minocyklina rolitetracyklina metacyklina
Glicylocykliny Tygecyklina (analog tetracykliny) należąca do grupy glicylocyklin jest półsyntetyczną minocykliną, wiele szczepów, które uzyskały oporność na tetracykliny jest na nią podatnych, ponieważ powszechne determinanty oporności nie wykazują działania przeciwko tygecyklinie. Ma bardzo szerokie spektrum działania, dostępna jest tylko postać do podawania dożylnego.