Innym ważnym aktem prawnym była uchwalona w 1876 (budząca do dziś wiele kontrowersji) ustawa o Indianach 1876. W latach 1871 do 1877 rząd federalny zawarł z Indianami cały szereg traktatów. W wyniku tych traktatów Indianie zrzekli się ziem leżących na zachód od Jeziora Górnego do podnóży Gór Skalistych, otrzymując w zamian terytoria położone dalej na północ, wraz z prawem do połowów i polowań, oraz rekompensaty pieniężne. Nabyte w ten sposób tereny zostały przekształcone w tzw. ziemie koronne, crown land, i były przedmiotem nadań osadnikom rolniczym. Od 1905 r. jednakże rozpoczął się odwrotny proces związany z tzw. roszczeniami indiańskimi w Kanadzie.
Zanim jednak mogła rozpocząć się zakrojona na szeroką skalę akcja kolonizacyjna, rząd federalny musiał uporać się jeszcze z jednym problemem społecznym. Od połowy XIX w. rozpoczął się kryzys w handlu futrami. Z jednej strony zaczął spadać popyt na nie, z drugiej, wskutek rabunkowej gospodarki zaczęły kurczyć się zasoby. Kompania Zatoki Hudsona rozpoczęła ograniczenie działalności, wycofując się z terytoriów, porzucając te wysunięte najdalej na północ i zachód. Próżnia polityczna na nich powstała zaczęła przyciągać awanturników z południa, tzw.