W latach 1988–1990 był słuchaczem Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. Klimienta Woroszyłowa w Moskwie. Po powrocie ze studiów zagranicznych został dowódcą 8 Dywizji Zmechanizowanej w Koszalinie.
11 listopada 1991 Prezydent RP Lech Wałęsa wręczył mu nominację na generała brygady. Od października 1992 pełnił służbę w Sztabie Generalnym WP, kierując najpierw Zarządem Szkolenia Bojowego, a od lipca 1996 Zarządem Szkolenia Wojsk. W listopadzie 1996 został szefem szkolenia – zastępcą dowódcy Wojsk Lądowych w Warszawie. 15 sierpnia 1998 Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski wręczył mu nominację na generała dywizji. W marcu 2000, po zmianach organizacyjno-etatowych, został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy Wojsk Lądowych. 20 lutego 2003 został oficjalnie pożegnany przez Ministra Obrony Narodowej Jerzego Szmajdzińskiego w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowejOstatni dzień generałów, „Polska Zbrojna” 2003, 2 marca, nr 9..
Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2000) oraz kubańskim Medalem „30-lecia Rewolucyjnych Sił Zbrojnych” (1987)Odznaczenia kubańskie dla żołnierzy WP, "Żołnierz Wolności", nr 133, 9 czerwca 1987, s. 5..
Przypisy
Bibliografia Marek Paszkowski, Kierownicza kadra Dowództwa Wojsk Lądowych, „Przegląd Wojsk Lądowych” 2000, nr 9, s.