Miejscowość leżała w ziemi wschowskiej. W 1399 była siedzibą własnej parafii w diecezji wrocławskiej, archidiakonatu głogowskiego. W latach 1305–1315 wieś Konradowo liczyła 36 łanów i płaciła dziesięcinę z 36 łanów biskupowi wrocławskiemu w wysokości 6 grzywien. W 1531 należała do powiatu wschowskiego Korony Królestwa Polskiego.
Wieś wielokrotnie wymieniana jest w historycznych dokumentach. W 1430 Piotr Rui gracjalista ze Wschowy zapisał nowo ufundowanej altarii w kościele parafialnym we Wschowie jej uposażenie, w tym trzy grzywny czynszu na wsi Konradowo. W 1446 odnotowano zbrojny incydent związany ze wsią. Burgrabia kościański Dziersław Leszczyński toczył proces z Janem Kotwiczem z Olbrachciec w starostwie wschowskim o zbrojną napaść w Konradowie. Jan miał wysłać 10 swoich ludzi do dzierżawy Dziersława we wsi i wypędzić go stamtąd, przez co Dziersław nie mógł „dokonać prawa” (łac. iura sua ad effectum non potuit deducere alias nye doconal prawa). Dzierżsław pozwał Jana o to, że poniósł straty wysokości 100 grzywien.