Pierwszy zachowany zapis nazwy miejscowości pochodzi z łacińskiego dokumentu z 1260 kiedy to odnotowano ją pod staropolską nazwą „Cunin”, 1387 „Cunino, Kwnyno”, 1394 „Konino”, 1403 „Gunino”, 1403 „Conino”, 1442 „Konyno”, 1469 „Maior Conyno”, 1476 „Konino Mnyskie”, 1497 „Mnyskie Konino”, 1508 „Conyno sub Lwów Nobilium”, 1538 „Cunino Minor, Cunino Minus”, 1545 „Cunynko, Sandzinko cum Conynko”, 1566 „Maius Kunino penes Lwówek”.
Historia Okolice miejscowości były prawdopodobnie zasiedlone jednak już wcześniej niż odnotowały to zachowane zapisy historyczne. Na południe od wsi w jej pobliżu wsi archeolodzy odkryli nie datowany pomost drewniany oraz naczynia na północny wschód od wsi nad Jeziorem Konińskim.
Wieś była początkowo własnością rycerską, przejściowo klasztorną i ostatecznie szlachecką, należącą do lokalnej wielkopolskiej szlachty z rodu Konińskich, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko, a później także do Grzebienieckich, Sędzińskich, Ostrorogów Lwowskich. Od 1320 wieś leżała w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Koronie Królestwa Polskiego.