mały|Płaskorzeźba z II wieku przedstawiającą żniwiarza obsługującego ówczesną żniwiarkę Żniwiarka – konna maszyna rolnicza do koszenia zboża i rzepaku, kosząca i odkładająca koszone rośliny w porcje gotowe do wiązania w snopy oraz układająca je, tak by umożliwić następny przejazd maszyny bez przejazdu maszyny po skoszonych roślinach.
Żniwiarka zwana też apligierką lub zrzutką to kosiarka rozbudowana o mechanizm odsuwania skoszonego materiału, w wersjach późniejszych układająca urobek w postaci zbierek gotowych do wykonania snopów.
Historia Pierwsze żniwiarki były znane już w Galii w I wieku – opisał je Pliniusz Starszy, a potem Palladius. Był to dwukołowy wóz z przymocowanym z przodu grzebieniem przeznaczonym do zrywania kłosów pszenicy lub jęczmienia, które wpadały do skrzyni. Wóz pchany był od tył przez parę wołów. Podobnych żniwiarek używano jeszcze w XIX w. w Polsce i Anglii do ścinania główek kończyny w uprawie nasiennej.
Pod koniec XVIII w. Szkot J. Smith skonstruował pierwszą kosiarkę do cięcia zbóż, która działała na zasadzie mechanizmu rotacyjnego.
Na ziemiach polskich pierwszą kosiarko-żniwiarkę z samoodkładaczem zboża skonstruował w Warszawie Abraham Stern.