W 1919 roku gminę Klukowo wraz z powiatem wysokomazowieckim włączono do województwa białostockiego.
Latem, 1920 w rejonie Klukowa zajęła pozycje 17 dywizja piechoty pułkownika Żymierskiego. Jej zadaniem było powstrzymanie bolszewików, aby jak najlepiej umocnić rejon Warszawy. Siły najeźdźców były zbyt duże, aby stawić im skuteczny opór, jednak zatrzymanie Rosjan w okolicy Bugu i Nurca miało wielkie znaczenie dla obrony stolicy.
W 1921 roku miejscowość dzieliła się na wieś (29 domów i 174 mieszkańców) i folwark (12 domów i 247 mieszkańców).
W okresie międzywojennym we wsi znajdowały się:
cegielnia należąca do Starzeńskich młyn – spółki J. Winter i A. Zylberger dwa wiatraki: A. Godlewskiego i M. Starzeńskiego zakłady rzemieślnicze: ciesielskie – A. Wybrowskiego i L. Wybrowskiego kowalskie – G. Fiedorowicza, B. Karolewskiego, W. Rytela i Ch. Złotogłowa murarskie – M. Korniłowicza, B. Ptaszka, Ch. Ptaszka, A. Szadkowskiego i A. Wobrochowskiego piekarskie – M. Brando, I. Lwa, B. Rudaka i Ch. Wojnowicza S. Wyganowskiego smolarzem był Braśnik stolarskie prowadzili: B. Lew, A. Terlikowski, K. Wróbel i I. Złotołów szewskie: B. Danowicza, A. Grzybieniarza, A. Grzybka, M. Lwa, A. Marczaka, E. Pawlaka, O. Tymińskiego, H. Zabuskiego i A. Zyska ślusarski – W. Lipskiego sklepy spożywcze – B. Szatkowskiej, W. Wolskiego, I.