dotarł też do Rzymu, wypełnił nad nim niebo i zakrył słońce”. On też jako pierwszy pisarz starożytny wymienił z nazwy miasta, które ucierpiały w wyniku erupcjiKasjusz Dion, Historia rzymska ks. 66.23.4, UAM, Poznań 2011, przypis 126, s. 128..
Datowanie erupcji z 79 roku Dzień wybuchu Wezuwiusza, który doprowadził do zniszczenia miasta, przez wiele stuleci był cytowany za Pliniuszem Młodszym z Listu do Tacyta. W liście 16 z księgi VI podaje on, że wybuch wulkanu nastąpił „na dziesięć dni przed kalendami wrześniowymi”, co odpowiada 24 sierpnia według naszego kalendarza. Problem w tym, że Pliniusz napisał te słowa około 25 lat po wybuchu i prawdopodobnie pomylił datę.
Od wielu lat wielu historyków, uwzględniając odkrycia archeologiczne, podaje w wątpliwość datowanie Pliniusza. W czasie wykopalisk, w amforach służących do zbiorów, odnajdywane są owoce charakterystyczne dla okresu jesiennego, które w sierpniu nie są jeszcze dojrzałe: granaty, kasztany jadalne oraz suszone figi. W miejscach produkcji wina, odnajdywane są resztki świadczące o dopiero co skończonym winobraniu i rozpoczęciu jego produkcji. W niektórych domach odnaleziono paleniska które w czasie wybuchu były w użyciu ogrzewając pomieszczenia, co w sierpniu jest wykluczone.