W utworzonych (wojna z Polską 1632–1634) na wzór zachodnioeuropejski pułkach sołdatskich (złożonych z 8 rot) rota piechoty miała 120. muszkieterów i 80. pikinierów. Rotą dowodził porucznik, którego zastępcą był chorąży. Pomagało mu trzech pięćdziesiętników (sierżantów) i okolniczy (kwatermistrz). Ponadto sztab roty składał się z podoficera-dozorcy broni, sześciu esaułów (kaprali), trzech doboszów, dwóch tłumaczy i cyrulika. Łącznie taka rota liczyła 219. żołnierzy.
W czerwcu 1632 roku Rosja przystąpiła do formowania pułku rajtarii złożonego z 12. rot. Rota rajtarska liczyła 167 koni, które należały do żołnierzy, ale ekwipunek (2 pistolety, rapier lub szabla, napierśnik i hełm) pobierano z carskiej zbrojowni. Jako żołd rajtar pobierał 3 ruble miesięcznie i 2 ruble na paszę dla konia. Równolegle tworzono pułk dragonii także złożony z 12 rot. Rota dragonów liczyła 120. żołnierzy, z których każdy otrzymał od cara konia, krótką pikę i piszczel lub muszkiet. Żołd dragona był bardzo niski, bo oprócz wyżywienia i paszy dla konia wynosił tylko 4 ruble rocznie.
Zobacz też
rotmistrz chorągiew
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Jednostki organizacyjne wojska Kategoria:Wojskowość staropolska
eo:Roto