Zagrody budowane były wzdłuż dwóch dróg rozdzielonych pasem pól i pastwisk o szerokości około 1 km. W latach 50. XIX wieku są to już dwa oddzielne organizmy wiejskie, dwie kolonie, położona bliżej Osin Janówka i Tatar.
W 1874 we wsi było 48 zagród i zajmowała 472 morgi obszaru. Janówka należała do parafii i gminy Chabielice w powiecie piotrkowskim, w guberni piotrkowskiej.
Przy Janówce istniała huta szklana produkująca butelki i szkło zwyczajne o rocznej wartości 9760 rubli srebrnych. Fabrykantami szkła byli m.in.: Artowicz, Nachtman i Talma. Mimo że do czasów współczesnych nie zachowały się żadne ślady po budynkach huty, mieszkańcy tę część wsi, w której była ona położona, nazywają Huta.
Po I wojnie światowej, w II Rzeczypospolitej terytorialnie wieś należała do gminy Chabielice w powiecie piotrkowskim, w województwie łódzkim. Podlegała pod sąd pokoju w Bełchatowie i sąd okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim.
W PRL wieś o charakterze rolniczym z 3-oddziałową szkołą podstawową, z prężnie działającym kółkiem rolniczym, zlewnią mleka. Ochotnicza straż pożarna w Janówce miała pierwszą w regionie murowaną remizę strażacką (z okresu II wojny).