W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793, miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Jabłonna należała do wsi większych w ówczesnym powiecie babimojskim rejencji poznańskiej. Jabłonna należała do rakoniewickiego okręgu policyjnego tego powiatu i stanowiła część majątku Wioska, który należał wówczas do Gersdorfa. Według spisu urzędowego z 1837 roku Jabłonna liczyła 497 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 89 dymów (domostw).
Pod koniec XIX wieku Jabłonna liczyła 126 domów i 816 mieszkańców. Przeważali ewangelicy (610) nad katolikami (197) i żydami (9). Kościół z 1852 roku służył ewangelikom. Uprawiano m.in. chmiel i winorośl. Na miejscu istniała wtedy agencja pocztowa.
Do 1954 roku istniała gmina Jabłonna. W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Jabłonna. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa poznańskiego.