Wzwód prącia jest niezbędny do odbycia stosunku płciowego, jego zaburzenia wiążą się z impotencją (łac. impotentia coeundi).
Zaburzenia erekcji Etiologia Zaburzenia erekcji (ED) u mężczyzn to uporczywa niezdolność do osiągnięcia lub utrzymania wzwodu członka w stopniu wystarczającym do odbycia stosunku płciowego. Od 1992 roku nie stosuje się już terminu impotencja, ze względu na jego pejoratywny odcień i implikację nieodwracalności problemu. Zaburzenia erekcji mają różną postać i mogą przebiegać jako: uporczywa i całkowita niezdolność do uzyskania wzwodu; niezdolność do uzyskania wzwodu o twardości wystarczającej do penetracji; niezdolność do utrzymania wzwodu wystarczająco długo do odbycia pełnego stosunku płciowego.
Etiologia ED jest często wieloczynnikowa, a do zaburzeń erekcji mogą przyczyniać się: zmiany naczyniowe niedobór testosteronu (postępująca wraz z wiekiem tzw. andropauza obserwowana u 20–30% mężczyzn po 65. roku życia) cukrzyca (zaburzenia erekcji u 15% chorych w wieku 30 lat, 60% chorych w wieku 60 lat i aż 90% mężczyzn po 70.