W wojnie prusko-francuskiej w 1870 roku zginęło 5 mieszkańców Górek. W roku 1919 wieś liczyła 1281 mieszkańców, a w 1925 liczba ludności obniżyła się do 1225 osób, zaś w 1939 do 1 189. W roku 1924 wieś została zelektryfikowana, w latach 30. wybudowano na terenie Górek liczne fortyfikacje żelbetowe. We wsi był tartak, zakład naprawy maszyn rolniczych, wiatrak, 4 młyny wodne, 2 stacje benzynowe, 3 sklepy masarskie, 2 piekarnie, 2 stolarzy, 2 kołodziejów, rymarz, 2 dentystów, posterunek policji, położna, poczta.
Górki zostały zajęte 31 stycznia 1945 roku przez oddziały 2 Armii Pancernej Gwardii. Wkrótce wieś włączono do Polski. Dotychczasowi jej mieszkańcy zostali wysiedleni do Niemiec. Zastąpili ich przesiedleńcy z Polesia, którzy długo zachowali swój folklor. Na przełomie marca 1945 roku utworzono posterunek MO, w dniu 16 września 1945 roku, założono pierwsze w powiecie strzeleckim koło SL, w dniu 1 października 1945 r. poświęcono kościół. W pierwszych latach po wojnie Górki były wsią gromadzką w gminie Zwierzyn, a w latach 1953-73 były siedzibą Gromadzkiej Rady Narodowej. W roku 1958, mieszkało tu 975 osób, według NSP z 1970 r. – 1100 osób, w tym 558 kobiet, w 1978 r. – 1017, w tym 495 kobiet. W styczniu 1988 r.