W 1510 miejscowość leżała w parafii Krobia.
Pierwszy zachowany zapis o wsi pochodzi z 1240 kiedy biskup poznański nadał kościołowi w Nieparcie dziesięciny, m.in. z Gogolewa.
W latach 1394–1418 jako właścicieli we wsi odnotowano braci Marcina oraz Wernera Zevicz, Szevicz lub Zenwicz, którzy od nazwy wsi przyjęli nazwisko Gogolewskich. W 1394 bracia ci poręczają staroście za swego brata stryjecznego Henryka. W 1407 Frycz Jutrosiński z Jutrosina w powiecie pyzdrskim toczył spór sądowy z Marcinem oraz Wernerem z Gogolewa zaprzysięgając, że nie mają oni na swojej dziedzinie w Gogolewie więcej niż 200 grzywien. Sąd przysądził Gogolewo Fryczowi, który do Bożego Narodzenia miał zapłacić braciom 200 grzywien, a jeśli tego nie uczyni, mogli oni pozostać w Gogolewie dopóki Frycz ich nie spłaci.
W 1446 Małgorzata ze Skoraszewic sprzedała swej nepotce (bratanicy lub siostrzenicy) Małgorzacie z Gołaszyna czwartą część dworu w Gogolewie za 5 grzywien półgroszy. W 1456 Ścibor z Niepartu zapisał żonie Elżbiecie 300 grzywien posagu na Nieparcie oraz na połowie Gogolewa, wyłączając w to dwór oraz folwark. W latach 1481–1487 właścicielką majętności we wsi była Agnieszka z Niepartu.