Obecnie w kwakierstwie można wyróżnić trzy główne nurty. Kwakrzy konserwatywni zachowują kształt wspólnoty, jaki nadał jej założyciel George Fox i z reguły uznają rozumienie roli Chrystusa w zbawieniu ludzkości. Kwakrzy liberalni (przeważający liczebnie w Europie) mogą odwoływać się do tradycji chrześcijańskiej lub innych tradycji religijnych, być osobami poszukującymi lub nawet niewierzącymi (np. grupa nontheist friendsStrona internetowa Przyjaciół Nieteistycznych.). Kwakrzy ewangelikalni (zwani też pastoralnymi) powrócili do protestanckich form zewnętrznych. Kwakierskie spotkania w zależności od tradycji mogą wyglądać dwojako. Kwakrzy konserwatywni i liberalni podczas spotkania trwają w ciszy i oczekują na wewnętrzne objawienie, a przemówić może każdy, kto poczuje się do tego powołany (są to tzw. spotkania nieprogramowane). Kwakrzy ewangelikalni mają nabożeństwa prowadzone przez pastora (tzw. spotkania programowane).
Kwakrzy nie składają przysięgi, nie służą wojskowo i unikają hucznych zabaw. Gminy kwakierskie oparte są na zasadzie równości;