Prześladowania religijne sprawiły, że duża część kwakrów szukała bezpieczeństwa w Ameryce Północnej. W 1689 wydano w Anglii dekret tolerancyjny, który przywrócił kwakrom wolność wyznania. W Niemczech kwakrzy żyli w okolicy Pyrmontu i Minden, a prócz tego zamieszkiwali też południową Francję koło Nîmes, Holandię, Norwegię i Australię.
George Fox, duchowy przywódca pierwszych kwakrów, głosił ideę chrześcijaństwa opartego nie tylko na Biblii, ale również na objawieniu wewnętrznym rozumianym jako bezpośrednie działanie Ducha Świętego w duszy człowieka. Jego idee zostały zebrane i opracowane w języku łacińskim przez Roberta Barclaya Catechismus et fidei Confessio (Amsterdam, 1679), uzupełnione Theologiae verae Christianae apologia oraz pismami George’a Foxa, George’a Kaitha, Samuela Fishera, Williama Penna (twórcy konstytucji Pensylwanii, gwarantującej swobodę wyznawania wszelkim religiom monoteistycznym), Henry’ego Fuke’a, J.J. Gurneya i innych.