100-105: chorąży - 1 września 1943 podporucznik – 11 listopada 1943 kapitan – 1 października 1944 (z pominięciem stopnia podporucznika) major – 24 grudnia 1944 podpułkownik – 25 kwietnia 1945 pułkownik – 19 grudnia 1945 generał brygady – 10 lipca 1948 generał dywizji w stanie spoczynku − 15 września 1988
Życie prywatne Wywodził się z polsko-litewskiego rodu Tatarów Mirzów-Lebiedziów. Syn Józefa Lebiedzia (1874−1924), właściciela folwarku w powiecie oszmiańskim (gubernia wileńska) i kierownika celnego punktu przejściowego oraz Janiny z domu Tąkiel (ur. 1890), przed wojną pracownicy banku. Po wojnie mieszkał w Warszawie. Żonaty z Janiną z domu Paszkowską (1917−2000), nauczycielką i księgową. Miał trzech synów: Jerzego, Aleksandra i Wiktora. Znał język rosyjski, niemiecki, francuski i japoński, s. 100-105.