Ciało doskonale czarne – wyidealizowane ciało fizyczne pochłaniające całe padające na nie promieniowanie elektromagnetyczne, niezależnie od temperatury tego ciała, kąta padania i widma padającego promieniowania. Będąc w równowadze termodynamicznej z emitowanym promieniowaniem, ciało takie emituje promieniowanie cieplne o widmie ciągłym, zależnym wyłącznie od temperatury, a nie od składu chemicznego, barwy ani kształtu emitującego ciała. Promieniowanie to nazywa się promieniowaniem ciała doskonale czarnego.
Widmo tego promieniowania opisuje prawo Plancka. Wynikają z niego prawo przesunięć Wiena, wiążące temperaturę z położeniem maksimum emisji, oraz prawo Stefana–Boltzmanna, według którego całkowita moc promieniowania rośnie jak czwarta potęga temperatury. Z praw tych wynika, że ciała o temperaturze pokojowej promieniują głównie w podczerwieni, a wraz ze wzrostem temperatury świecą coraz jaśniej, zmieniając barwę od czerwieni przez biel do niebieskiego.