Karol IX (ur. 27 czerwca 1550 w Saint-Germain-en-Laye, zm. 30 maja 1574 w Vincennes) – książę Orleanu jako Karol Maksymilian, później król Francji 1560–1574 z dynastii Walezjuszów. Był synem króla Henryka II i Katarzyny Medycejskiej, która sprawowała regencję w latach 1560–1563. Młodszym bratem Franciszka II (1559–1560), po którego śmierci objął tron francuski, i starszym bratem Henryka III (1574–1589). Na jego panowanie przypada początek wojen religijnych we Francji oraz niechlubna noc św. Bartłomieja.
Życiorys Po urodzeniu Karol otrzymał tytuł księcia Angoulême, a w roku 1550, po śmierci swojego starszego brata Ludwika, został mianowany księciem Orleanu. W roku 1559 zmarł niespodziewanie jego ojciec, Henryk II, i tron Francji objął najstarszy brat Karola – Franciszek II. Panowanie Franciszka było bardzo krótkie, zakończone śmiercią młodego władcy już w roku następnym. 5 grudnia 1560 roku królem ogłoszono więc Karola, który miał wówczas zaledwie dziesięć lat. Szlachta francuska zatwierdziła Katarzynę Medycejską w roli jego regentki. W rządach pomagał jej kanclerz Michel de l’Hôpital. W 1561 roku Karol został koronowany w katedrze w Reims.