W święta Bożego Narodzenia, w Wielkanoc oraz w sylwestra i Nowy Rok Dwójka przygotowywała specjalne bloki filmowe np. Klasycy literatury na ekranie, Adaptacje filmowe literatury światowej, Sylwestrowy cocktail, Noworoczny relaks, a także inne bloki poświęcone twórczości jednego artysty tak jak np. Dzień autorski... Przez całe lata siedemdziesiąte program ten nie miał odrębnego oblicza od Jedynki. Zapowiadali w nim ci sami spikerzy, niemal identyczna była stara oprawa programu.
Nowe oblicze Dwójki po stanie wojennym Po ostatecznym zniesieniu stanu wojennego w 1983 roku i powrocie do stałego nadawania, zaczęto realizować koncepcję Dwójki jako kanału o własnym, wyraźniejszym obliczu, mogącego stanowić istotne urozmaicenie oferty programowej. Na początek postawiono głównie na serie dokumentalne mówiące o wybitnych artystach w szczególności o pisarzach (cykl Wielcy pisarze), seriale podróżnicze oraz cykle poświęcone arcydziełom kinematografii, zarówno ujęte w cykle autorskie (np. filmy Woody’ego Allena, Ingmara Bergmana), jak i w cykle tematyczne (np. Kino Ameryki Łacińskiej).