Wykładał także w Wojskowej Akademii Politycznej (był tam promotorem prac doktorskich od 1961).

W okresie 1948–1981 zasiadał w Komitecie Centralnym PZPR. W latach 1947–1953 był podsekretarzem stanu w Ministerstwie Oświaty. W latach 1948–1950 zastępca przewodniczącego Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Od 1948 do 1954 zasiadał w Biurze Organizacyjnym KC PZPR.

W latach 1953–1955 sekretarz Wydziału I Nauk Społecznych PAN. Od 1955 do 1965 pełnił obowiązki sekretarza naukowego PAN, a w latach 1966–1971 wiceprezesa PAN. Członek Rady Redakcyjnej „Przeglądu Historycznego”, przewodniczący Rady Redakcyjnej periodyku „Materiały i studia do historii prasy i czasopiśmiennictwa polskiego”„Materiały i studia do historii prasy i czasopiśmiennictwa polskiego”, tom IV, Polska Akademia Nauk, Pracownia Historii Czasopiśmiennictwa Polskiego XIX i XX Wieku, PWN Warszawa 1966, członek Komitetu Redakcyjnego biuletynu PAN „Nauka Polska”.

Zaliczany do byłych członków PPS zbliżonych do nieoficjalnej frakcji „puławian” podczas walki o władzę w kierownictwie PZPR w latach pięćdziesiątych.

W latach 1965–1966 minister szkolnictwa wyższego, następnie w latach 1966–1972 minister oświaty i szkolnictwa wyższego (podpisywał decyzje o relegowaniu „nieprawomyślnych” studentów po marcu 1968, m.in.