Układ łuku triumfalnego bywał odwzorowywany na fasadach gotyckich kościołów w postaci potrójnego portalu, np. w katedrze w Chartres.
Przykłady łuków triumfalnych Starożytne w Rzymie thumb|200px|Łuk Augusta w Segusium (włoska Susa), z 9-8 p.n.e. Łuk Augusta – niezachowany Łuk Tyberiusza (15 lub 16) – niezachowany Łuk Klaudiusza – niezachowany Łuk Tytusa z 81 n.e. Łuk Hadriana – niezachowany Łuk Septymiusza Sewera z 203 r. Łuk Konstantyna Wielkiego z 312–315 r.
Na obszarze imperium rzymskiego w thumb|200px|Łuk Sergiuszów w Poli (tzw. „Złota Brama)” z pocz. I wieku p.n.e.) Italii Fano (Fanum) – łuk triumfalny Oktawiana Augusta z I wieku p.n.e. – nad Via Flaminia pomiędzy Rzymem a Rimini Rimini (Ariminum) – łuk triumfalny Augusta kończący Via Flaminia, z I wieku p.n.e. (właśc. brama miejska) Susa (Segusium) – łuk Augusta z pocz. I w. p.n.e. Aosta (Augusta Salassorum) – łuk triumfalny Augusta z I w.