W 1521 opisano granice pomiędzy wsią Jaromierz a wsiami opactwa cystersów w Obrze biegła od kopca narożnego dzielącego Jaromierz, Nieborzę i Wojciechowo, przekraczała Obrę i dalej biegła strugą Olszyny, dochodziła do miejsca zwanego Wilcze, po czym biegła dalej do stojącego w miejscu Mały Ostrów kopca narożnego zwanego Jasiowy, który dzielił miejscowości Jaromierz, Obrę i Kiebłowo.

Po rozbiorach Polski miejscowość wraz z całą Wielkopolską znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Wilcze należała do wsi większych w ówczesnym powiecie babimojskim rejencji poznańskiej. Wilcze należały do babimojskiego okręgu policyjnego tego powiatu i stanowiły część majątku Obra, którego właścicielem był Dziembowski. Według spisu urzędowego z 1837 roku Wilcze liczyły 118 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 19 dymów (domostw).

Od 5 stycznia do 10 sierpnia 1919 r. wieś przynależała do tzw. Republiki Świętnieńskiej, uznawanej przez społeczność międzynarodową.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa zielonogórskiego.

Zobacz też Granica polsko-niemiecka Kształtowanie się granic II Rzeczypospolitej

Uwagi

Przypisy Zob. „Wolne Państwo Świętno” na stronie Powiat Wolsztyn.

Bibliografia

Linki zewnętrzne Wilcze w „Słowniku historyczno-geograficznym województwa poznańskiego w średniowieczu”

Kategoria:Wolsztyn (gmina)