23 marca 1912 został przeniesiony w stan spoczynku.
W czerwcu 1915 został powołany do służby czynnej i wyznaczony na dowódcę Grupy Artylerii Ciężkiej. Brał udział w kampanii serbskiej, podczas której dowodził artylerią odcinka pod Belgradem. Po zredukowaniu artylerii ciężkiej w styczniu 1916 został ponownie przeniesiony w stan spoczynku.
19 września 1919 został przydzielony do Generalnego Inspektoratu Artylerii. 6 października 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podpułkownika, zaliczony do Rezerwy armii z jednoczesnym powołaniem do służby czynnej na czas wojnyDz. Rozk. Wojsk. Nr 94 z 10 listopada 1919, poz. 3629.. W tym samym miesiącu otrzymał przydział do powstającej Szkoły Podchorążych Artylerii w Poznaniu. Pełnił tam funkcję wykładowcy balistyki, a od marca 1920 prowadził również zajęcia z teorii strzelania. 6 lipca 1920 objął stanowisko dowódcy szkoły, którą pełnił do 6 sierpnia 1921. 14 kwietnia 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej.