wydawanie pieniędzy, seks, nadużywanie substancji, lekkomyślne prowadzenie pojazdów, kompulsywne jedzenie); nawracające zachowania, gesty lub groźby samobójcze albo działania o charakterze samookaleczającym; niestabilność emocjonalna spowodowana wyraźnymi wahaniami nastroju (np. poważnym epizodycznym głębokim obniżeniem nastroju (dysphoria), drażliwością lub lękiem trwającymi zazwyczaj kilka godzin, rzadko dłużej niż kilka dni); chroniczne uczucie pustki; niestosowny, intensywny gniew lub trudności z kontrolowaniem gniewu (np. częste okazywanie humorów (ang. frequent displays of temper), stały gniew, powtarzające się bójki); przelotne, związane ze stresem myśli paranoiczne (ang. paranoid ideation) lub poważne symptomy rozpadu osobowości (ang. dissociative symptoms).
Kryteria diagnostyczne wg Otto Kernberga Otto Kernberg zwolennik opisywania zaburzenia z pogranicza za pomocą modelu konfliktu, uważa, że żeby zdiagnozować osobowość „borderline” muszą wystąpić wszystkie trzy kryteria: kryzysu tożsamości, czyli słabo wyodrębnionych granic pomiędzy ja i nie-ja; obecności prymitywnych mechanizmów obronnych, a w szczególności rozszczepienia; utrzymanych zdolności poznawczych, mimo zniekształceń powodowanych przez mechanizmy obronne.