SMB a inne protokoły Protokół SMB wykorzystuje do działania dwa protokoły niższych rzędów - protokół warstwy sesji NetBIOS (który sam wykorzystuje jako warstwę transportu TCP/IP albo DECnet albo IPX/SPX) lub protokół nierutowalny NetBEUI będący protokołem warstw sieci, transportu i sesji. Systemy Windows potrafią korzystać z SMB, a co za tym idzie z NetBIOS, zarówno poprzez TCP/IP (obecnie najpopularniejsza metoda), jak i poprzez IPX/SPX/NetBEUI (stosowany tylko w małych sieciach). Samba instalowana na systemach Unix korzysta tylko z SMB poprzez TCP/IP. (Patrz: model OSI)
Identyfikacja w sieci Identyfikacja komputerów w sieciach SMB odbywa się za pomocą ich nazw NetBIOS (nazwą jest ciąg znaków, nie dłuższy niż 15 znaków) lub za pomocą mechanizmów protokołów „podległych” SMB, np. poprzez adresy IP czy nazwy DNS, gdy SMB wykorzystuje protokół TCP do transportu danych.
Wersje Pierwotna wersja protokołu - - użyta w pierwszej implementacji PC NETWORK PROGRAM 1.0 umożliwiała podstawowe operacje takie jak: otwieranie i zamykanie plików, otwieranie i zamykanie drukarek, odczyt i zapis z/do plików, tworzenie i kasowanie plików/katalogów, przeszukiwanie katalogów, ustawianie i odczytywanie atrybutów plików, blokowanie i udostępnianie wybranych fragmentów plików.