Pierwszy historyczny zapis związany ze wsią pochodzi z 1383 kiedy to Piotr z Szewców zwany Czarnym kupił sołectwo w Słupi koło Stęszewa należące do biskupów poznańskich od tamtejszego sołtysa Jakuba za 16 grzywien. W końcu XIV wieku wieś uległa spaleniu w wyniku celowego podpalenia. W 1398 Andrzej Kowalski z Kowalskiego w powiecie gnieźnieńskim pozwał Szymona ze Strzępinia o spalenie zagród wielu kmieci w Szewcach. Szkodę obliczono na 24 grzywny jednak Strzępiński nie stanął w sądzie. W 1401 wdowa po Andrzeju Kowalskim wraz z dziećmi toczyła proces z synami Janusza z Jarogniewic koło Czempinia o Szewce oraz Gaj i połowę Marszewa koło Śremu. W 1402 Przybysław Rudnicki zapłacił za Szymona Strzępińskiego 7,5 grzywny kary za spalenie Szewców.
W latach 1418-1420 dziedziccem w Szewcach, a także w Jarogniewicach i innych dobrach był syn Janusza Jan Jarogniewski. W 1418 pozwany został przez kasztelana poznańskiego Mościca ze Stęszewa o najazd z 4 szlachcicami i 12 kmieciami na Mościca oraz rabunek łodzi na jego jeziorze. Jarogniewski dowiódł przed sądem, że to nie on dokonał tego napadu.