Szczuczuno, na poczet jej przyszłego posagu.
W 1508 właścicielem we wsi był Wincenty Świdwa z Szamotuł syn Jana Szamotulskiego. W 1511 Katarzyna córka zmarłego wojewody poznańskiego Andrzeja z Szamotuł przekazała swemu mężowi wojewodzie poznańskiemu Łukaszowi II Górce połowę Szamotuł oraz przyległych wsi, a w tym m.in. Szczuczyno. W 1512 król polski Zygmunt I Stary zezwolił Łukaszowi, by dobra te zapisał swojej żonie Katarzynie w dożywocie. W 1545 Jan Świdwa Szamotulski, syn Wincentego, zapisał swojej żonie Elżbiecie Latalskiej posag oraz wiano na połowie Szamotuł wraz z przyległymi wsiami, a w tym m.in. na 1/4 Szczuczyna.
W 1567 Łukasz III Górka, wnuk Łukasza II Górki po synu Andrzeju I Górce, sprzedał z zastrzeżeniem prawa odkupu m.in. 1/4 Szczuczyna. W 1568 sprzedał z zastrzeżeniem prawa odkupu kasztelanowi santockiemu Mikołajowi Borkowi Gostyńskiemu połowę Szamotuł wraz z wsiami, a w tym m.in. z połową Szczuczyna. W 1568 odnotowano Wawrzyńca kmiecia szczuczyńskiego wuja dzieci zmarłego Jana Kucza z Szamotuł. W 1570 Jan Świdwa z Szamotuł, syn Jana, zapisał swojej żonie Katarzynie z Ostroroga posag oraz wiano na połowie Szamotuł wraz z wsiami, a w tym m.in. na 1/4 Szczuczyna. W 1576 sprzedał on także z zastrzeeniem prawa odkupu Mikołajowi Łąckiemu połowę młyna zwanego „Grabowiec” w Szczuczynie.