Po II rozbiorze Rzeczypospolitej dobra ziemskie zostały upaństwowione przez władze pruskie zaś prebendarze otrzymali ekwiwalent pieniężny wypłacany im aż do 1865 r.
Pomimo że Strzałków był wsią kościelną, jego grunty były dzierżawione różnym rodzinom szlacheckim, wraz z którymi w miejscowym dworze przebywali różni szlacheccy rządcy i ich krewni. Zjawisko to jest zwłaszcza widoczne w XVIII w., kiedy to spotyka się w Strzałkowie osoby ze stanu szlacheckiego należące do następujących rodzin: Borkowskich, Kłosowskich, Mękarskich, Kobielskich, Gawłowskich, Mniszewskich, Zieleńskich, Małachowskich itd.
W okresie pruskiej administracji wprowadzono nowe regulacje z chłopami (mieszkańcami Strzałkowa), zawierając z nimi umowy dożywotnich dzierżaw gruntów, na podstawie których w okresie powstania styczniowego ich potomkowie zostali uwłaszczeni. Odeszło się również od tradycyjnej trójpolówki jako formy uprawy gruntów.
Za Księstwa Warszawskiego powstała szkoła początkowa w Strzałkowie, która istniała zaledwie kilkanaście lat, lecz wznowiła swoją działalność w latach 60. XIX w. Obecny budynek szkolny został wzniesiony w l. 30. XX w.