Po jej upadku radykalny dotąd Gambetta zaczął z wolna zmierzać ku bardziej prawicowo nastrojonej republice. Przepowiadał, że w demokratycznym państwie przyszłość będzie należeć do drobnych bourgeois. Udało mu się też przeforsować amnestię dla komunardów, jakby ignorując rosnące dla republikanów zagrożenie ze strony lewicy i anarchistów. Mawiał jedynie lekceważąco: Niebezpieczeństwo minęło, zaczynają się kłopoty. W 1877 r. w Izbie Deputowanych wygłosił przemówienie mobilizujące republikanów do walki o ograniczenie wpływów kleru.
W polityce zagranicznej opowiadał się za kolonializmem i rewanżyzmem. Piastował urząd „premiera oportunistów” w latach 1881-1882, tj. w dwóch ostatnich latach swego życia. Zmarł przez zapalenie wyrostka robaczkowego
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Premierzy Francji Kategoria:Francuscy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Francuscy wolnomularze Kategoria:Pochowani w paryskim Panteonie Kategoria:Ludzie urodzeni w Cahors Kategoria:Urodzeni w 1838 Kategoria:Zmarli w 1882