Meander – element dekoracyjny stosowany w architekturze, rzeźbie, malarstwie. Geometryczny ornament w formie poziomego pasa, złożony z powtarzających się układów linii załamanych wielokrotnie pod kątem prostymFleming, "Encyklopedia architektury" s. 222. Nazwa pochodzi od rzeki Meander płynącej w Azji Mniejszej o krętym biegu.
Znany w starożytnej Grecji i Rzymie. Pojawił się w greckiej ceramice, głównie w malarstwie wazowym w VIII wieku p.n.e. (wazy dipylońskie), później w dekoracji architektonicznej i jako obramienie mozaik. Powrócił w okresie renesansu i klasycyzmu w stylach nawiązujących do sztuki antycznej, popularny zwłaszcza w drugiej połowie XVIII i początku XIX wieku. Stosowany głównie jako element dekoracyjny wnętrza w postaci fryzu, w układanych z różnobarwnych płyt posadzkach, także w dekoracji tkanin.
Meander zwano czasem manowczykiem lub cygańską drogą.