Regencja W trakcie choroby, która okazała się śmiertelna, król Ludwik XIII, który nigdy nie ufał swojej żonie i obawiał się, że może ona źle wykorzystać powierzoną jej władzę, ostatecznie zadecydował, że mianuje Annę regentką, jednak poważnie ograniczając jej kompetencje na rzecz młodszego brata, którego wybrał na szefa rady przyszłej regentki, dodatkowo powierzając mu funkcję namiestnika generalnego królestwa (lieutenant général). Rada regencyjna, w której skład król planował włączyć (poza młodszym bratem, księciem Orleanu Gastonem) kardynała Mazarina, księcia krwi Kondeusza, , oraz jego syna , miała podejmować decyzje większością głosów, m.in. mianując urzędników cywilnych i wojskowych, w tym gubernatorów prowincji i komendantów twierdz. Natomiast 18 maja 1643 w czasie posiedzenia Parlamentu, po przemowie królowej i zrzeczeniu się roszczeń do regencji przez krewnych króla po mieczu, Anna Austriaczka została ustanowiona regentką z pełnią władzy.
Genealogia
Filip IIHabsburgur. 21 V 1527zm. 13 IX 1598 AnnaAustriaczkaur. 2 XI 1549zm. 26 X 1580 KarolStyryjskiur. 3 VI 1540zm. 10 VII 1590 Maria AnnaBawarskaur. 21 III 1551zm. 29 IV 1608 Filip IIIHabsburgur. 14 IV 1578zm. 31 III 1621 MałgorzataAustriaczkaur. 25 XII 1584zm. 3 X 1611