Ten zabieg pozwalał programom na wykorzystanie pamięci o wielkości większej od 1 MB do własnych celów.
Specyfikacja EMS, która powstała by ujednolicić interfejs programowy sterowników (dostęp do usług EMS jest realizowany przez przerwanie 67h), została ogłoszona w 1988 roku przez firmy Lotus, Intel i Microsoft – stąd też do określenia tego rodzaju pamięci często stosowany jest skrót LIM EMS.
W systemie MS-DOS, począwszy od wersji 5.00, dostarczany był standardowo sterownik o nazwie EMM386.EXE. Jego zadaniem była emulacja pamięci EMS w pamięci XMS, ponieważ w systemach komputerowych na bazie procesora 80386 możliwe było przejście do trybu chronionego procesora, dostęp do i wymiana stron pamięci w oknie oraz powrót do trybu rzeczywistego - w procesorze 80286 powrót do trybu rzeczywistego był możliwy tylko poprzez reset procesora.
Zobacz też XMS
Kategoria:DOS Kategoria:Historia informatyki