Od niej cesarz Rudolf odkupił wszystkie prawa do wsi i majątku Miękinia oraz do sąsiednich, należących do spadkobierczyni, miejscowości. Po wojnie trzydziestoletniej (1618–1648) majątek Miękinia, należący do popierających protestantów właścicieli, uległ prawnej konfiskacie na rzecz skarbu państwa. 1670 dobra miękińskie kupuje za 55 tys. talarów zakon jezuitów wrocławskich. Na mocy regulaminu ustalonego przez papieża Klemensa IV, zarządzanie majątkiem powierzono administratorowi wyznaczonemu przez generała zakonu. 1750 we wsi jest wymieniana siedziba pańska i kościół należący do wrocławskich jezuitów. Po konfiskacie zakonu dobra te przekazano grafowi von Hoym Ercell. 1795 dominium kupuje hrabia von Haugwitz. 1810 wieś i dominium Miękinia upaństwowiono. 1830 wymieniono we wsi zamek, folwark, kościół katolicki, szkołę katolicką, browar i gorzelnię, a także cegielnię i młyn oraz folwark poza wsią. 1842 dzierżawcą majątku zostaje Felix Casper. 1844 przez Miękinię przeprowadzono tory linii kolejowej relacji Wrocław–Berlin. 1896 zostaje założona cegielnia parowa należąca do Śląskich Zakładów Ceramicznych. W końcu XIX wieku funkcjonują w Miękini siedziby kilku przedsiębiorstw.