Rozwój wsi jest związany z postacią Kazimierza Jana Ostrowskiego herbu Korab ożenionego z Petronelą z Moszyńskich, sukcesorką dużego majątku pod Radomskiem. Dał on początek maluszyńskiej linii Ostrowskich, gdy w 1738 wykupił zadłużone dobra od rodziny Malczewskich. Od tej pory Maluszyn stał się rezydencją tej rodziny. Po przedwczesnej śmierci właściciela (1753 r.) posiadłością niepodzielnie zarządzała przez 26 lat owdowiała dziedziczka. Największe zasługi dla rozwoju tego majątku poniósł jednak ich syn Michał, który najpierw robił karierę polityczną przy królu Stanisławie Poniatowskim – dochodząc do stopnia pułkownika wojsk koronnych – a po otrzymaniu w spadku zniszczonego przez pożar Maluszyna, doprowadził go ponownie do rozkwitu. Kolejno wykupywał okoliczne wsie, gdzie zakładał folwarki, młyny i cegielnie, przynoszące duże zyski. Synem Michała z małżeństwa z Marcjanną Tymowską był Wojciech, który otrzymał majątek w Radoszewnicy pod Koniecpolem, żeniąc się z Józefą Potocką herbu Pilawa (złota). Ich syn Aleksander – uczestnik Powstania Listopadowego, po powrocie do kraju (amnestia) zakładał cukrownie, przeprowadził drenaż pól zwiększając plony i wprowadził nowoczesną gospodarkę leśną oraz rybną (stawy zasilane kanałem z Pilicy). W połowie XIX w. wystawił w Maluszynie pierwszą szkołę.