Roki ziemskie czyli posiedzenia Sądu Ziemskiego Drohickiego odbywały się w Drohiczynie, a gdy Bug wylewał to w Mokobodach dla części południowej. Sytuacja ta utrzymała się do 1569 kiedy to w wyniku Unii Lubelskiej powstała Rzeczpospolita Obojga Narodów, ziemia drohicka wraz z całym województwem podlaskim została przyłączona do Korony. W 1795 nastąpił trzeci rozbiór Polski, Rzeczpospolita Obojga Narodów przestała istnieć. W roku tym po trzecim rozbiorze tereny na których leżały Łozy znalazły się w granicach Galicji Zachodniej Austro-Węgier i stan taki utrzymał się do 1809. W tym okresie zaborca zażądał od polskiej szlachty potwierdzenia praw szlacheckich. W latach 1802–1809 legitymowała się ludność szlachecka z Galicji Zachodniej. W latach 1803–1804 wylegitymowały się ze szlachectwa we wsi Łozy rodziny: Łozów, Kobylińskich, Czarnockich, Paprockich. W wyniku wojen napoleońskich w roku 1809 powstało Księstwo Warszawskie a wraz z niepowodzeniem wyprawy Napoleona na Rosję przestało istnieć już w 1815. Po klęsce Napoleona i upadku Księstwa Warszawskiego omawiane tereny znalazły się pod panowaniem Rosji, powstało posiadające autonomię Królestwo Kongresowe. Łozy znalazły się obrębie pow. siedleckiego województwa podlaskiego.