Piotr Szmit mieszkał tu od dawna, zobowiązany był do robocizn przy dworze w wymiarze 12 dni na rok, za co otrzymywał 2 sztufy piwa na dzień. Z Mathiasem Hagenem, drugim osadnikiem, administrator zawarł kontrakt 1 kwietnia 1742 roku, zwalniając go przez cztery lata od czynszów i robocizn.
W 1753 wieś Łochowice miała 1 włókę, 13 morgówKabaciński Ryszard: Inwentarze starostwa i wójtostwa bydgoskiego z lat 1753-1766 roku. [w:] Bydgoskie Towarzystwo Naukowe. Źródła do dziejów Bydgoszczy. Nr 9. Warszawa-Poznań 1977.. We wsi mieszkał niejaki Wilson, który w 1752 roku zawarł kontrakt na użytkowanie gruntów na okres 50 lat. W zamian uiszczał 65 zł tytułem pogłównego, hiberny i gajowego. W 1759 powiększono mu czynsz o dodatkowe 60 zł oraz o 3 zł tytułem gajowego. W 1766 wieś miała 2 włóki i dwóch gospodarzy: Pawła Schnocken i Christiana Lenzera. Obaj w 1752 zawarli kontrakt królewski na 50 lat. Czynsz roczny wynosił 128 zł za pogłówne, gajowe i hibernę.
Według informacji z katastru fryderycjańskiego z 1773 roku w Łochowicach, określonych jako wieś wójtostwa bydgoskiego, mieszkało 2 gospodarzy i 4 komorników, którzy za mieszkanie i wyżywienie pracowali u właściciela.