księża Juliusz Pobłocki, Józef Mazurowski, Ignacy Ograbiszewski, Ignacy Zieliński, Jakub Fankidejski, Jan Zieliński, Romuald Frydrychowicz i Stanisław Kujot.

Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę, Collegium Marianum uzyskało uprawnienia państwowej szkoły średniej i w 1927 r. przekształciło się w „pełne” gimnazjum (pierwsza matura odbyła się 27 czerwca 1929). W 1934 r. zbudowano nowoczesną salę gimnastyczną. W 1939 r. szkoła została zamknięta przez okupanta, większość profesorów wymordowano, a w jej budynku umieszczono niemiecką szkołę policyjną.

Po II wojnie światowej, dzięki staraniom biskupa Andrzeja Wronki, 1 lutego 1946 r. reaktywowano szkołę jako „Prywatne Gimnazjum i Liceum Koedukacyjne Stolicy Biskupiej w Pelplinie”. Od 1948 r. klasy szkolne przeniesiono do nowszego budynku na Okoniewie w Pelplinie. W 1951 r. szkołę tę upaństwowiono a jej budynek przejęło państwo. Tymczasem w historycznym gmachu zlokalizowano, powołane 1 kwietnia 1950 r., niższe seminarium duchowne „Collegium Marianum”. Kształciło ono chłopców w zakresie gimnazjalnych klas VIII-XI. Decyzją władz komunistycznych 10 sierpnia 1961 r. szkoła ta została zamknięta, a następnie 5 grudnia 1964 r. budynek Collegium Marianum został odebrany właścicielom i przeznaczony na siedzibę zakładu dla dzieci upośledzonych umysłowo.