Nazwa wsi pochodzi od nazwy osobowej „Lutom” utworzonej od staropolskiego imienia Lutomir . Pierwotnie wykazywała wahania rodzaju nijakiego oraz męskiego. Forma „Lutomie” powstała pod wpływem częstych nazw z zakończeniem na „-nie”. Okresowo występowały także z dodatkowymi członami odróżniającymi od łacińskiego przymiotnika „magnus” czyli „wielki/wielgi”. W przeszłości wśród ludu stosowana była także gwarowa nazwa „Lutom, Lutoma i Lutomski”.
Po rozbiorach Polski w okresie zaborów, w XIX i pierwszej połowie XX wieku, pruska administracja zaboru pruskiego używała także zgermanizowanej nazwy niemieckiej "Gross Lutom". W 1884 odnotowana została polska nazwa „Lutom, czyli Lutomie”, w 1921 polska nazwa „Lutom” oraz niemiecka „Gross Lutom” .
Historia Wieś Lutom wzmiankowana była po raz pierwszy w 1262 r., kiedy to książę wielkopolski Bolesław Pobożny wydał dokument poświadczający darowiznę komesa Przybysława z Lutomia na rzecz klasztoru cystersów w Obrze. Od XIV wieku wieś należała do rodu Nałęczów. Od XV w. władali tu Prawdzice, którzy następnie przyjęli rodowe miano Lutomskich.