W XVIII wieku pojawił się tzw. absolutyzm oświecony. Władca był reformatorem, jak i „najwyższym sługą swego ludu”. Według Monteskiusza monarcha panuje, ale trzeba szczególnie zważać na to, aby nie stał się on despotą. W despocji władca nie jest zależny od praw, które sam wydał, jak i względów racjonalności. Z tego też powodu w krajach skandynawskich pojawiła się instytucja praw kardynalnych, zaadaptowana później w innych państwach.
W XIX wieku monarcha identyfikowany był z organem państwa, a już nie z samym państwem. Powodem tego było przede wszystkim uregulowanie tej kwestii w uchwalanych konstytucjach. W dokumentach tych władca, a później prezydent, przedstawiany jest najczęściej jako władza wykonawcza (lub jej element).
Monarchia
Monarchia to forma państwa, w której głową państwa jest zazwyczaj dożywotni monarcha obejmujący swe funkcje z racji istnienia zasady dziedziczności tronu. Wyjątkiem jest elekcja.