Do 1934 roku Kopanica posiadała prawa miejskie. Była najmniejszym miastem II RP, licząc w 1931 roku zaledwie 640 mieszkańcówDrugi Powszechny Spis Ludności, GUS. Prawa miejskie utraciła 13 czerwca 1934 roku. W latach 1934–1954 istniała zbiorowa gmina Kopanica. Do 1939 roku znajdował się w Kopanicy posterunek graniczny, mieszczący się w okazałym ostatnim domu po prawej stronie drogi z Poznania do Zielonej Góry. Pozostałości budynków celnych, strażniczych po dawnej niemieckiej stronie granicy są zachowane częściowo (m.in. fundamenty po budynku strażniczym bezpośrednio przy drodze krajowej 32).
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
1 stycznia 2013 część obszaru administracyjnego Kopanicy (1,23 ha) przyłączono do gminy Kargowa w województwie lubuskim.
Zabytki W kościele parafialnym znajduje się tablica pamiątkowa z 1930 roku poświęcona tragicznym wydarzeniom w Kargowej z 1793 roku. Wówczas – w tym położonym 5 km na zachód od Kopanicy miasteczku – miał miejsce czynny zbrojny opór skierowany przeciw zaborcom, w tym wypadku wojskom pruskim. W 2004 roku do rejestru zabytków został wpisany dawny kościół ewangelicki z lat 1858-59 oraz kościół Najświętszej Maryi Panny Wniebowziętej.