Ewaryst Andrzej Kuropatnicki w wydanym po raz pierwszy w 1786 r. dziełku pt. „Geografia (...) Galicyi i Lodomeryi” tak pisał o Kobylance: Wieś dziedziczna JW. hrabiny z xiążąt Sułkowskich Wielopolskiej, pani pobożnością, rozumem i miłością potomstwa, luboć w młodym i kwitnącym wieku owdowiała, znakomitej; sławna kościołem pobitym miedzią, w którym obraz ukrzyżowanego Pana nieustannemi słynie cudami i tysięczne od wiosny do zimy bywają konkursa. Piękne tu domy dla przybywających i austerye.
Od 1930 opiekę nad Sanktuarium sprawuje Zgromadzenie Księży Misjonarzy Saletynów. Znajdują się tutaj grobowce rodziny Wielopolskich.
W lipcu 1770 roku Rosjanie rozbili na tych terenach obóz konfederatów barskich pod dowództwem Józefa Bierzyńskiego i Kazimierza Pułaskiego.
W 1852 r. w Kobylance książę Stanisław Jabłonowski rozpoczął destylację ropy naftowej i produkcję asfaltu. Archaiczny sprzęt wydobywczy (kiwony i trójnogi) zobaczyć można na eksploatowanych jeszcze polach naftowych w Kobylance. Saletyńskie Spotkania Dzieci Od 2013 (z przerwą w latach 2020–2023) w Kobylance, co roku w czerwcu, odbywają się Saletyńskie Spotkania Dzieci.