wcześniej, 21 listopada 7. miejsce osiągnął singiel „Wedding Bells”. Oba pochodziły z albumu Ismism. Jednak największy komercyjny sukces i uznanie krytyki Godley i Creme osiągnęli w latach 80. jako pionierzy techniki wideo. Dobrą passę zapoczątkował Steve Strange, lider zespołu Visage, który po obejrzeniu „An Englishman In New York” zaproponował muzykom nakręcenie teledysku do piosenki „Mind of a Toy”, wydanej 2 marca 1981 roku. Potem Godley i Creme zrealizowali szereg teledysków, między innymi dla: The Police („Every Breath You Take”), Duran Duran („Girls on Film”), Herbiego Hancocka („Rockit”) i Frankie Goes to Hollywood („Two Tribes”). Ale ich najważniejszym osiągnięciem miał się stać teledysk do ich własnego utworu „Cry” (1985), w którym znalazł się pionierski przykład morfingu, techniki polegającej na nakładaniu się dwóch twarzy. Kilka lat później reżyser John Landis poszedł tą samą drogą (choć w kolorze) wykorzystując tę technikę pod koniec teledysku „Black or White” Michaela Jacksona. „Cry” stał się jedynym przebojem duetu na rynku amerykańskim dochodząc 5 października 1985 roku do 16. miejsca na liście przebojów Hot 100.