Wydawcy Słownika historyczno-geograficznego województwa poznańskiego w średniowieczu przyjęli tę wersję zastrzegając jednak, że ze względu na przekręconą formę nazwy wsi „Dyznik” , która widnieje w średniowiecznym dokumencie identyfikacja ta jest niepewna.

Pierwsza pewna wzmianka pochodzi z 1286 kiedy komes Bogusza w swoim testamencie legował klasztorowi lubińskiemu wsie Charbielin i Dłużynę oraz jezioro Kosino i połowę jeziora Trzebidzkiego. Po jego śmierci sprzeciwili się temu jego bratankowie Mściwój syn Blizbora, Detlep oraz Piotr i jego synowie. Książę wielkopolski Przemysł II przysądził wieś klasztorowi w Charbielinie. W kolejnym dokumencie datowanym na 1302 rok i wystawionym przez kancelarię po śmierci Przemysła II potwierdzono posiadłości klasztoru lubińskiego wymieniając m.in. Dłużynę z jeziorem Kosino oraz połowę jeziora Trzebidzkiego.

W 1415 właścicielem części Machcina i Dłużyny był Przybysław Gryżyński z Brenna. W 1429 na jego rzecz woźny sądu ziemskiego zapowiedział wszelkie pożytki z dziedzin Włoszakowice oraz m.in. z Dłużyny.