Cezar wystosował ultimatum, w którym zażądał oddania się w niewolę galijskiego wodza, obiecując jednocześnie darowanie życia jego wojownikom.
Następstwa Wercyngetoryks uznał swą klęskę i ofiarował się za swój lud. Po upadku Alezji Rzymianie bez większych trudności stłumili ostatnie ogniska galijskiego oporu, Cezar zaś zwolnił i odesłał do domu jeńców. Następnie zawarto porozumienie z naczelnikami plemion galijskich o umiarkowanych trybutach na rzecz Rzymu. Przez ponad cztery stulecia Galia była jedną z najważniejszych i najbardziej „zromanizowanych”, a także najbogatszą (poza Egiptem) prowincją rzymskiego imperium.
Podbój Galii przez Rzymian uznawany jest za moment przełomowy w procesie ewolucji państwa rzymskiego ku jednemu z najpotężniejszych imperiów w dziejach. Cezar jako dożywotni dyktator zadbał o swój własny splendor i chwałę, organizując cztery triumfy. W najważniejszym z nich wziął udział więziony w klatce sam Wercyngetoryks, który później został uduszony. Dziś uważany jest za bohatera narodowego Francji.
Bibliografia Źródła
Opracowania
Tomasz Romański: Alezja 52 r. p.n.e. Warszawa: Bellona, 2006, seria: Historyczne bitwy. .
Alezja