Duża część pancerników obrony wybrzeża była jeszcze w służbie na początku II wojny światowej, aczkolwiek większość ich pochodziła z przełomu wieków. Działania wojenne II wojny wykazały niewielką przydatność okrętów tego typu, a zwłaszcza ich wrażliwość na wybuchy podwodne – norweskie „Norge” i „Eidsvold” zostały błyskawicznie zatopione torpedami niszczycieli niemieckich pod Narwikiem, a fiński „Ilmarinen” równie szybko zatonął na minie. Tajlandzki okręt brał udział w bitwie pod Ko Chang, gdzie został pokonany przez francuski krążownik lekki. Ostatecznie klasa ta zanikła po II wojnie światowej, zastąpiona w zadaniach obrony wybrzeża przez kutry torpedowe i kutry rakietowe.
Przykładowe charakterystyki Nazwa (typ) Państwo /rok wejściado służby wyporność normalna (standardowa)/pełna, t długość / szerokość / zanurzenie, m liczba i kaliber dział artylerii głównej i średniej pancerz (maksymalny) prędkość „Helgoland” Dania18795480 / 79,1 / 18 / 5,9 1×305 mm, 4×260 mm, 5×120 mm burty 305 mm, barbeta 254 mm13,75 w„Iver Hvitfeldt” Dania1886 (wod.)339274 mp / 15,1 / 5,6 2×260 mm, 4×120 mm burty 290 mm, barbety 215 mm15 w„Siegfried” Niemcy1890369179 / 14,9 / 5,7 3×240 mm, 8×88 mm burty 240 mm, wieże 203 mm 14,5 w Robert Gardiner, Roger Chesneau, Eugene Kolesnik, Conway's All The World's Fighting Ships 1880-1905.