W początku lat dwudziestych XV w. o Gołaszewo toczyły się spory dotyczące prawa jego posiadania. Dziadek rodzeństwa Dzierżki, Warszki, Boryszy i Mościca uzyskał tę miejscowość w zamian za Nasiegniewice. Oprócz niego prawo do niej miał Radosław z Bogusławic (powiat przedecki) z rodu Leszczyców. Po czym Radosław zmienił swój udział ze Zbylutem, który sprzedał go Emrichowi z Człopina. Wspomniana powyżej Dzierżka była spokrewniona więzami krwi (siostra) z żoną Bronisza z Gołaszewa – komornika podsęka i sędziego brzeskiego. W 1423 r. Bronisz, Florian i Emrich dokonali podziału przypadających im części Gołaszewa wśród swoich dzieci. Na początku drugiej połowy XVI w. wieś była własnością Andrzeja Gosławskiego. W 1634 r. we wsi było siedem domów. W latach 1662–1667 wieś była opuszczoną przez mieszkańców. W 1775 r. w jej granicach znajdowało się jedenaście domów, które zamieszkiwało ok. pięćdziesiąt osób.