Po klęsce Armii Czerwonej w Bitwie Warszawskiej i zaprzestaniu funkcjonowania Polrewkomu powrócił na Ukrainę. Od końca sierpnia 1920 kierował sekcją polską Wydziału Agitacji i Propagandy Rewolucyjnej Rady Wojennej Republiki. W listopadzie na V Konferencji KP(b)U został wybrany w skład KC KP(b)U i nowo utworzonej Komisji Kontroli. Członkiem Komitetu Centralnego KP(b)U był pomiędzy 22 listopada 1920 a 4 kwietnia 1923. Na plenum KC KP(b)U, wybrany został zastępcą członka Biura Politycznego KC, członkiem Biura Organizacyjnego i sekretarzem Komisji Kontroli (22.3.1921 – 9.12.1921). W latach 1920–1921 kierował Wydziałem Agitacji i Propagandy KC KP(b)U. Od r. 1920 był też członkiem Centralnego Komitetu Wykonawczego (CIK) USRR i Wszechrosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego (WCIK) RFSRR, do którego wybrany został na VIII Ogólnorosyjskim Zjeździe Rad. W 1921 w składzie delegacji KP(b)U uczestniczył w X Zjeździe RKP(b) i III Kongresie Kominternu. Od 22 marca do 9 grudnia 1921 I sekretarz KC KP(b)U, jednocześnie 1921-22 naczelnik Ukraińskiego Zarządu Politycznego Armii Czerwonej.